Placki ziemniaczane na grubych oczkach. Szybsze, lżejsze i bardziej chrupiące od klasycznych

Ziemniaki na placki zwykle ściera się na tarce o jak najmniejszych oczkach. Zamieniają się w papkę, z której trzeba odcedzić nadmiar płynu, wymieszać z dodatkami i usmażyć. Spróbujcie jednak raz placków z ziemniaków startych na grubych oczkach. Różnica będzie zauważalna i to w wielu aspektach – i smakowym i zdrowotnym.

Dlaczego warto zetrzeć ziemniaki na dużych oczkach?

Placki ziemniaczane z ziemniaków tartych na grubych oczkach mają co najmniej kilka zalet. Po pierwsze robi się je szybciej, bo w ten sposób ziemniaki ściera się raz-dwa. Po drugie, masa ziemniaczana nie podchodzi tak bardzo wodą, więc czasami nawet nie trzeba jej odsączać. Po trzecie placki z większych wiórków ziemniaczanych chłoną mniej tłuszczu w czasie smażenia, dzięki czemu są lżejsze dla żołądka i mniej kaloryczne. Warto przy tym dodać, że wyczuwa się w nich smaczne drobinki ziemniaków, a powierzchnia placków przyjemnie chrupie.

Jak zrobić placki ziemniaczane na grubych oczkach?

Przygotowanie tych placków ziemniaczanych nie różni się bardzo od klasycznych. Ziemniaki ściera się tylko szybciej, a żeby dobrze połączyły się warto dodać nie jedno, a dwa jajka na kilogram ziemniaków. Placki te można zrobić w wersji bez dodatku mąki, ja jednak zwykle dodaję 3-4 łyżki dla większej ich spójności.

Placki na grubych oczkach można smażyć na niewielkiej ilości tłuszczu. Jeśli jednak chcecie uzyskać bardziej chrupiącą potrawę, wlejcie nieco więcej oleju. I tak placki wchłoną go w mniejszym stopniu, niż te z bardziej rozdrobnionego warzywa. Jest też opcja najmniej kaloryczna, polegająca na upieczeniu ich w piekarniku.

Jak podać placki ziemniaczane?

Placki ziemniaczane niezależnie od ich struktury, smakują idealnie z tymi samymi dodatkami. U mnie jada się je posypane cukrem albo z kwaśną śmietaną i cukrem. Dobrym pomysłem jest też podanie ich z sosem pieczarkowym lub grzybowym albo gulaszem.